مقدمه: این مطالعه ارتباط بین اندکس ki-67 و درجه بندی هلسینکی و هیستوپاتولوژی مننژیوما را نشان می دهد.مواد و روش کار: رنگ آمیزی ki-67 با نوع پلی کلونال در 29 نمونه بافتی آغشته به پارافین فیکس شده در فرمالین از 29 بیماری که مننژیوما داشته اند انجام شده. درجه بندی هلسینکی و هیستوپاتولوژی ها (بر طبق تقسیم بندی راسل، رابینشتین) توسط یک پاتولوژیست مطالعه شده است.نتیجه گیری: اندکس ki-67 در مننژیوما آتی پیک به طور معنی داری بالاتر بوده، ممکن است تهاجمی بودن مننژیوم را نشان دهد همچنین احتمال عود تومور را پیش بینی کند.

درمان سرگیجه وضعیتی خوش خیم معمولا مطمئن نمودن بیمار از بهبودی تدریجی بیماری است. امروزه روش درمانی ساده ای که در بالین بیمار انجام پذیر است برای این بیماری وجود دارد که تقریباً در اکثر موارد موثر است و در مدت چند دقیقه علائم بیمار را برطرف می سازد. در این مقاله پاتوفیزیولوژی، تشخیص و روش درمانی سرگیجه وضعیتی خوش خیم مورد بررسی قرار گرفته است و نتایج روشهای مختلف مشابه با یکدیگر مقایسه شده است. و نتایج 98 مورد درمان شده توسط مؤلفین گزارش شده است.

سابقه و هدف: فیبروز هیستیوسیتومای خوش خیم یک نئوپلاسم است که در داخل دهان و به ویژه در کودکان به ندرت دیده می شود. نوع داخل دهانی این تومور که اغلب بدون درد است بیشتر در سنین میان سالی و در مخاط باکال مشاهده می شود. هدف از این مقاله گزارش یک مورد نادر از فیبروز هیستیوسایتومای خوش خیم است که میزان عود بالایی را نیز نشان می داد.گزارش مورد: مورد گزارش شده دختری است9  ساله که به علت توده ای نسبتا سفت حدود 1 سانتی متر در ناحیه لثه بین دندانی انسیزورهای ماگزیلا مراجعه نموده بود. در نمای رادیوگرافی حالت خاصی مشاهده نشد. توده با بیوپسی برداشته شده و در نمای میکروسکوپی، سلول های فیبروبلاست دوکی شکل همراه با هسته های وزیکولر قرار گرفته در فاسیکول هایی با الگوی Storiform و تعدادی سلول های گرد شبه هیستیوسیت دیده شد. شواهدی از بدخیمی در ضایعه وجود نداشت و نمای میکروسکوپی نشان دهنده فیبروز هیستیوسایتومای خوش خیم بود.نتیجه گیری: اگرچه فیبروز هیستیوسایتومای دهانی یک ضایعه نادر است ولی باید در تشخیص افتراقی ضایعات دهانی مورد توجه قرار گیرد.

مقدمه: یرقان خوش خیم بعد از عمل جراحی به علت کلستاز داخل کبدی روی می دهد. در این بیماران هیچ التهاب یا نکروز سلول کبد وجود ندارد. هدف از این مطالعه معرفی یرقان خوش خیم بعد از عمل جراحی جهت شناخت بیشتر این عارضه است تا با تشخیص صحیح از انجام اقدامات درمانی غیر ضروری پرهیز شود (1،4).معرفی بیماران: از سال1380تا 1383 سه بیمار که علت خاصی برای یرقان آنها پیدا نشد و مشخصات یرقان بعد عمل را داشتند بررسی شدند در این سه بیمار یرقان از روز 3- 8 بعد از عمل ظاهر شده بود. تب، خارش و هپاتو اسپلنومگالی در هیچ کدام از بیماران وجود نداشت. سطح ترانس آمینازهای کبدی طبیعی و الکالین فسفاتاز افزایش مختصری داشت. بررسی کبد و مجاری صفراوی با سونوگرافی یا سی تی اسکن طبیعی بود. این بیماران با تحت نظر گرفتن و عدم انجام اقدامات درمانی پیچیده بهبود یافتند.نتیجه گیری: یرقان خوش خیم بعد از عمل باید در تشخیص افتراقی یرقان بعد از عمل باشد و با رد سایر علل یرقان و زمانی که این تشخیص مطرح شد اقدام درمانی خاصی نیاز ندارد و بیماران را باید تحت نظر گرفته تا یرقان خود به خود از بین برود.

هیپروتروفی پروستات شایعترین بیماری غده پروستات می باشد که شیوع آن ارتباط به سن افراد دارد و با افزایش سن شیوع آن نیز افزایش چشمگیری پیدا می کند، بطوری که در دهه هشتاد زندگی شیوع آن نزدیک به 90% می رسد. لذا آشنایی با این بیماری و روشهای مختلف درمان آن توسط ارولوژیستها و پزشکان عمومی که در معرض تماس با این گونه بیماران می باشند نیز ضروری است. با توجه به روشهای جدید درمان هیپروتروفی پروستات که بیشتر در جهت درمان غیرتهاجمی و افزایش میزان موفقیت در درمان هستند مورد نظر است. همچنین آگاهی از روشهای نوین درمان این بیماری جهت راهنمایی بیماران و انتخاب روش مناسب درمان مفید به نظر می رسد ...

مقدمه: تومورهای مدیاستن به علت وجود عناصر در این قسمت مانند راه های هوایی، عروق بزرگ، قلب، اعصاب و غیره، نیاز به تشخیص به موقع و درمان اساسی دارد.روش کار: در دو بررسی و مطالعه پرونده های بیماران از سال 1375 تا 1381 در دو بیمارستان ولیعصر (امام خمینی) تهران و قائم (عج) مشهد که توسط نویسنده تحت عمل جراحی قرار گرفته اند، تعداد 75 بیمار بررسی شدند.یافته ها: در این بیمارن 37 بیمار زن و 38 بیمار مرد بوده است که مشابه گزارشات منتشره در نشریات پزشکی، ابتلا دو جنس مساوی می باشد. سن متوسط 33.6 سال (کمترین 1.5 سال و بیشترین 75 سال) بوده است .شیوع ضایعات مدیاستن، 25 مورد (33.33%) لنفوما (هوچکینی و غیر هوچکینی)، 22 مورد 29.33%)) تومورهای تیموس، 13 مورد (17.33%) تومورهای عصبی، 6 مورد 29.33%)) تومورهای تیموس، 13 مورد (17.33%) تومورهای عصبی، 6 مورد (8%) تیروئید ساب استرنال (گواتر مولتی ندولر)، 2 مورد (2.6%) ژرم سل تومور، 2 مورد (2.6%) کندروسارکوم مهاجم به مدیاستن، همانژیوم کاورنوز، هیگروماکیستیک و تراتوم خوش خیم هر کدام یک مورد 1.3%)) و در 2 مورد متفرقه آسیب شناسی نامشخص بوده است.از این تعداد 24 مورد با توراکتومی (راست یا چپ)، 21 مورد با استرناتومی، 14 مورد با مدیاستینوتومی قدامی (برش چمبرلین)، 9 مورد با بیوپسی از لنف ندهای گردن و 6 مورد با تیروئیدکتومی، تحت عمل جراحی و یا تشخیص قرار گرفتند. تعدادی از بیماران تحت درمان با اشعه و یا شیمی درمانی قرار گرفتند.نتیجه گیری: در بررسی کتب کلاسیک و مقالات منتشره در نشریات پزشکی (با توجه به اینکه تومورهای مدیاستن غیر شایع هستند) تقریبا شیوع بیماری سالانه 8 تا 10 مورد بوده است (3،2). در این مقاله 11 مورد که سالانه تشخیص داده شده و تحت درمان قرار گرفته اند، گزارش شده است که با توجه به تنوع ضایعات که بعضا بسیار نادر و منحصر به فرد بوده اند، می تواند قابل ارائه و مقایسه با مقالات پزشکی منتشره باشد. تشخیص به موقع و اقدام درمانی مناسب در بقا بیماران بسیار موثر بوده است و به همکاران جراح توصیه می شود به این اصل مهم توجه ویژه مبذول دارند.

مقدمه: ضایعات خوش خیم پلک به ضایعات عفونی، التهابی و توده های خوش خیم تقسیم می شود. تعدد و تنوع این ضایعات به دلیل آناتومی منحصر به فرد پلک است. این ضایعات در بسیاری موارد، ساده و بدون نیاز به درمان می باشند و گاهی بیماران به علت زیبایی و در مواردی نیز به علت درد یا تورم به پزشک مراجعه می کنند. هدف این پژوهش بررسی و مقایسه فراوانی نسبی ضایعات خوش خیم پلک در مراجعین به درمانگاه چشم بیمارستان شهید صدوقی و مطب شخصی در یزد می باشد.روش بررسی: این تحقیق یک مطالعه مقطعی 6 ماهه در سال 1390 است که 247 بیمار مراجعه کننده به درمانگاه چشم بیمارستان شهید صدوقی و مطب شخصی، بدون در نظر گرفتن علت مراجعه، تحت معاینه از لحاظ ضایعات التهابی، عفونی و تومورهای خوش خیم پلک، با مشاهده مستقیم و معاینه با اسلیت لامپ قرار گرفتند. داده ها از طریق پرسشنامه جمع آوری گردید و و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل شد.نتایج: به طور کلی 247 بیمار وارد مطالعه شدند که 84 از آنها مرد و 163 نفر از آنها زن بودند. میانگین سنی بیماران 42.7 سال بود. از کل ضایعات، %60.2 در پلک بالا و %39.8 در پلک پایین و نیز %51.2 در چشم راست و %48.8 در چشم چپ بوده است. شایع ترین ضایعات به ترتیب: پاپیلوما (%32.9)، خال (%21.9) و شالازیون (%14.1) بودند.نتیجه گیری: پاپیلوما، خال و شالازیون، به ترتیب شایع ترین ضایعات خوش خیم پلک ها می باشند. به طور کلی شیوع ضایعات خوش خیم پلک در زن ها و در پلک بالا بیشتر می باشد. تفاوت معنی دار آماری بین ضایعات در چشم راست و چپ وجود نداشت.

این گزارش، مورد نادری از شوانومای خوش خیم دو طرفه کلیه در یک مرد 36 ساله مبتلا به دیابت نوع دوم است. بررسی های رادیوگرافیک پیش از عمل، دو تومور در خلف صفاق و متصل به قطب های تحتانی کلیه ها را نشان می داد و شواهدی از انتشار دور دست آنها وجود نداشت. تشخیص نهایی بعد از خارج نمودن توده ها و با بررسی آسیب شناسی به دست آمد.